We wensen iedereen van onze klas en hun familie een zalig kerstfeest, veel geluk en een gezond nieuw jaar!
juf Katrien, juf Christa en meester Thomas

In de maanden november en december kreeg het zesde leerjaar ook les van meester Thomas,
een enthousiaste laatstejaarsstudent lager onderwijs.
We leerden veel bij over de eerste wereldoorlog. Na de kerstvakantie zal hij ons ook nog les geven over de tweede wereldoorlog.

We schreven ook gedichten rond de oorlog. Hier twee mooie voorbeelden!

Oorlog.

Door de aanslag op Franz Ferdinand,

liep het een beetje uit de hand.
Het leidde tot 4 jaar verdriet en pijn,
stel je voor hoe jij zou zijn.
Wapens en taken zorgen voor gekletter,
daarbij voel je je toch niet lekker?
Miljoenen mensen gingen dood,
het slagveld kleurde bloedrood.
België werd bij de oorlog betrokken,
ze hebben er goed voor gevochten.
Door die tragische gebeurtenis,
besef je wel hoe erg dood gaan wel is.
Vooral wie in de oorlog zat,
amai, dat was nogal wat!

Tjendo

Vreselijke droom.

Maar waar ben ik nu?
Wereldoorlog 1 of 2, dat weet ik niet meer.
Maat wat ik zie is angst!
Je kunt er niet langs.
Overal bommen en wapens.
En dan opeens geen één mens.
Ik ben weer alleen.
                                                         Oorlog? Ik zie er geen...?
                                                         Ik word wakker,
                                                         het was maar een droom, een vreselijke DROOM.
                                                         Maar nu gaan we weer slapen, kom.
               
                                                         Alicja

De week van de chronisch zieken!

De zesde klas nam zoals elk jaar deel aan de week van de chronisch zieken. Op woensdag 10 oktober woonden we de ziekenzalving van enkele mensen bij, op vrijdag 12 oktober luisterden we naar een getuigenis van Hilde, de mama van Zoë uit het vijfde leerjaar. Zij heeft MS, een chronische ziekte.

Hier volgt de tekst die Lieve, de voorzitster van Ziekenzorg Zelzate, schreef na deze getuigenis.

EEN GETUIGENIS

De dag van de chronisch zieken: het is de bedoeling die dag “uit te breken”: d.w.z. gezonden en zieken verenigen, elkaar leren kennen. Ook kinderen worden vaak met ziekte geconfronteerd: hetzij bij zichzelf, of bij oma/opa, mama/papa…Het is goed dat ook kinderen eens stilstaan en nadenken over wat een ziekte en/of handicap zoal te weeg kan brengen.

De tweede dag na ons feest trokken Rita C. en ikzelf naar de school in de Koningin Astridlaan. Daar wachtte Hilde ons op: een jonge vrouw in een elektrische rolwagen. Zij wou graag ingaan op onze vraag om een getuigenis af te leggen, maar bovenal wou ze dat de klasgenootjes van haar dochtertje (5^de klas) haar eens zouden zien en leren kennen.

De leerlingen van zowel de vijfde als de zesde klas verzamelden beneden in de refter. Hilde kan immers niet tot boven in hun klas geraken. Maar ook beneden hadden we een obstakel: een klein verhoog, slechts enkele centimeters, waren te hoog om binnen te geraken. Maar geen nood: de hulpplank vanuit de kerk bracht soelaas. Goed om eens bij stil te staan: hoeveel plaatsen in dorp en gemeente zijn er “echt” toegankelijk?

Hilde kreeg plankenkoorts en wou zich afzijdig houden. Geen probleem; net als vorige jaren begon ik op dezelfde manier: waar denken jullie aan als jullie het woord ziekenzorg horen; en wat denken jullie dat we doen. Terug misverstanden: nee, geen verpleging of verzorging. En zo begon ik te vertellen over ziekenzorg en wat wij allemaal doen voor en met de zieken in onze parochie, voor de mantelzorgers, hoe we ijveren voor een mantelzorgpremie in onze gemeente (dit jaar voor de eerste maal uitbetaald!), voor toegankelijkheid…

En dan mochten ze vragen stellen. Nogal vlug richtten de vragers zich tot Hilde, en ze antwoordde, heel rustig en sereen. Wat een getuigenis. Iedereen, zowel beide leerkrachten als Rita en ikzelf, waren heel erg onder de indruk. En wijzelf wisten nochtans al heel wat door onze bezoekjes aan huis. De leerlingen bleven maar vragen stellen, maar na meer dan een uur vond de juf het welletjes. Zij bedankte ons, maar vooral Hilde voor haar moedige getuigenis. We kunnen nog heel wat van haar leren. Ook van ons Hilde: bedankt! En tot binnenkort.

Rita, Lieve, en klassen 5 en 6

 

 

Op bezoek naar het MIAT!

Op donderdag 27 november gingen we op bezoek naar het MIAT, het museum voor industriële en archeologische technologie. In de voormiddag gingen we op speurtocht doorheen het museum, waar we ontdekten hoe kinderen vroeger leefden en werkten in de Gentse stad. 's Namiddags gingen we zelf aan het werk in de drukkerij. Het werd een leerrijke en aangename dag.

Iedereen kampioen!

Op woensdag 26 september nam iedereen van onze klas deel aan de scholenveldloop. We verdienden twee medailles, maar iedereen liep de tocht uit, dus iedereen is een beetje kampioen!

Een school met vuur!

Dit jaar werken we op school rond een nieuw jaarthema. Een school met vuur! Het ganse schooljaar willen we het vuur brandend houden op onze school. Op de eerste schooldag maakten alle kinderen van de school kennis met het nieuwe jaarthema.